نصرالله منشی

نصرالله منشی

بخش ۱ - باب بوف و زاغ

رای گفت برهمن را که: «شنودم داستانِ دوستانِ موافق و مثلِ برادرانِ مشفق. اکنون اگر دست دهد بازگوید از جهت من مثلِ دشمنی که بدو فریفته نشاید گشت اگرچه کمال ملاطفت و تضرع و فرط مجاملت و تواضع در میآن آرد و ظاهر را هرچه آراسته‌تر به خلاف باطن نماید و دقایق تمویه و لطایف تعمیه اندرآن بکار برد.»

برهمن گفت: «خردمند به سخن دشمن التفات ننماید و زرق و شعوذه او را در ضمیر نگذارد و هرچه از دشمنِ دانا و مخالف، داهی تلطف و تودد بیش بیند در بدگمانی و خویشتن نگاه داشتن زیادت کند و دامن ازو بهتر درچیند، چه اگر غفلتی ورزد و زخم‌گاهی خالی گذرد؛ هر آینه، کمین دشمن گشاده گردد، و پس از فوت فرصت و تعذر تدارک، پشیمانی دست ندهد، و بدو آن رسد که به بوم رسید از زاغ. رای پرسید که: «چگونه است آن؟»

گفت:

تصاویر و صوت

کلیله و دمنه به کوشش محمد روشن - ابوالمعالی نصرالله منشی - تصویر ۲۰۳
کلیله و دمنه به تصحیح آیت‌الله حسن‌زاده آملی - تصویر ۲۷۸

نظرات

user_image
نسرین
۱۳۹۱/۰۴/۱۲ - ۱۳:۲۸:۲۸
سلام بخشی که نوشتید در بر گمانی و خویشتن نگاه داشتن اشتباه تایپی داره در بد گمانی و خویشتن نگاه داشتن زیادت کند
user_image
نسرین
۱۳۹۱/۰۴/۱۲ - ۱۳:۲۹:۳۳
من از تصحیح اقای مجتبی مینوی هم دیدم مطمئنم که اشتباه تایپ کردید
user_image
شما سردبیر
۱۴۰۱/۰۳/۲۲ - ۰۶:۳۴:۴۱
هرآینه:بی تردید،همانا